Instalacja z żeliwa

Do wykonania instalacji można zastosować różnego rodzaju materiały, ważne by były one odporne na korozję i zachowywały szczelność połączeń.

Właściwości instalacja kanalizacyjnych z żeliwa

W instalacjach wewnętrznych z lat 70 i 80-tych wykorzystywano najczęściej szare żeliwo uszczelniane konopnym sznurem smoławanym. Materiał ten charakteryzuje się dużą odpornością na niską i wysoką temperaturę, jest ognioodporny oraz odporny na ścieranie i korozję. Dodatkowo posiada dużą zdolność tłumienia drgań przez ścianki. Zapewnia to redukcję hałasu spowodowanego przepływającymi ściekami lub deszczówką. Dlatego instalacje wykonane z żeliwa nie wymagają izolacji akustycznej i termicznej.

Powszechnie stosuje się żeliwne rury spustowe, deszczowe, przewody odpływowe, wpusty uliczne i mostowe, włazy kanałowe, zasuwy burzowe, oddzielacze tłuszczu.

Nowe insatalacje kanalizacyjne wykonywane z żeliwa

Obecnie stare systemy kielichowe zastępują rury i kształtki bezkielichowe łączone za pomocą łączników zaciskowych, obejm i złącz wykonanych najczęściej ze stabilizowanej stali chromowej. W takich instalacjach uszczelki wykonane są z tworzywa elastomerowego (EPDM). Na świecie systemy te znalazły powszechne zastosowanie w budownictwie użytkowym i przemysłowym, jako nowa generacja instalacji kanalizacyjnych.

Ograniczenia w wykorzystaniu żeliwa

Pomimo tych zalet, żeliwo jest aktualnie rzadko stosowanym materiałem w instalacjach budynków mieszkalnych. Podstawową wadą tego materiału jest jego duży ciężar i kruchość. Ze względu zaś na większe jego przekroje poprzeczne, w porównaniu z elementami z tworzyw sztucznych trudniej je ukryć. Istotną rolę odgrywa również wyższa cena tego rodzaju elementów.